Τα δώρα

 Φέτος είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας τον Μάνο Κοντολέων. Οι σκανδαλιές μου ενθουσιάστηκαν με τα βιβλία του, ιδιαιτέρως με την "Ιστορία του σκύλου...Θα Δείξει" και "Τα δώρα".

Διαβάσαμε ακόμη τη "Νεράιδα πάνω στο έλατο", "Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει" και το "Εγώ και το ρομπότ μου". Φτιάξαμε αφίσες, εικονογραφήσαμε κι άλλες περιπέτειες για τον Ποκοπίκο, προετοιμάσαμε ένα τραγούδι και τις ερωτήσεις μας για τον συγγραφέα και αφεθήκαμε στη μαγεία των ιστοριών που μας διηγήθηκε ο κύριος Κοντολέων. 

Μην αγγίζετε! Έχει αγκάθια!

Αφού διαβάσαμε το κείμενό μας και αναρωτηθήκαμε τι μπορεί να ανοίγει το κλειδί που βρήκε ο Μολύβιος, προχωρήσαμε στο τετράδιο εργασιών, όπου συναντήσαμε τον Αίσωπο.

Ποιος είναι ο Αίσωπος;



Αρχαίος Έλληνας μυθοποιός.
Έλεγε διδακτικές ιστορίες στους ανθρώπους με πρωταγωνιστές διάφορα ζώα.
Ένας από αυτούς ήταν και

Ο Τζίτζικας και ο μέρμηγκας



Η φωτοτυπία για το σπίτι

Μην αγγίζετε! Έχει αγκάθια from kyra_daskala

Η θλιμμένη αγελάδα

Με αφορμή το κείμενο του ανθολογιου ¨Η θλιμμένη αγελάδα¨  του Ευγένιου Τριβιζά θα γράψουμε εμείς το τέλος της ιστορίας.



Μπορούμε να πάρουμε ιδέες από τι έκαναν κάποιοι άλλοι μαθητές

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ

Σαν σήμερα, 30 Οκτωβρίου, πριν 26 χρόνια πέθανε ένας σπουδαίος Έλληνας ποιητής ο Τάσος Λειβαδίτης.
Με αφορμή αυτή την είδηση, που κάπου διάβασα σήμερα φευγαλέα, θυμήθηκα ένα ποίημα του που έχει μελοποιήσει ο Μίκης Θεοδωράκης.

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατώ ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά.

Να βρούνε στρωμένο τραπέζι,
σταμνί για να πιει ο καημός
κι ανάμεσά μας θα στέκει
ο πόνος, του κόσμου αδερφός.

Να βρούνε γωνιά ν’ ακουμπήσουν,
σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός
κι εκεί καθώς θα μιλάμε
θα ’ρθει συντροφιά κι ο Χριστός.

Στην εποχή που ζούμε σήμερα πιστεύω ότι θα είναι πολύ μεγάλο αυτό το τραπέζι.