23 Νοεμβρίου 2014

food for thought

...που λένε και οι Άγγλοι!

      Συμμετείχα σε μια συζήτηση εχθές και θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει πρόσφατα σε ένα κυπριακό site.
"Οι ταλαντούχοι δάσκαλοι γνωρίζουν, από ένστικτο, ότι η μάθηση δεν είναι μία δραστηριότητα εμποτισμένη με «υπερβολικό νοικοκύρεμα». Γνωρίζουν καλά ότι η τήρηση, σε καθημερινή βάση, άκαμπτων κανόνων σκοτώνει τη φυσική περιέργεια, το πάθος και τον αυθορμητισμό που χαρακτηρίζει τα παιδιά."

βασισμένο στο άρθρο 8 Characteristics Of A Great Teacher από την κα Αννα Παπά.

       Σκεφτόμουν λοιπόν πόσο πολύ μου αρέσει ως δασκάλα, όταν παίρνω το τετράδιο του χ μαθητή μου, που έχει ωραίο γραφικό χαρακτήρα, τακτοποιημένα την ημερομηνία, τον τίτλο του μαθήματος ή την εκφώνηση της άσκησης και φυσικά την απάντησή του.
      Την ίδια στιγμή όμως σκέφτομαι με την ίδια χαρά και το άλλο τετράδιο, του μαθητή που δεν είναι τόσο "τακτοποιημένα" τα πάντα, που γράφει με μολύβι Β2 να έχει μαλακή μύτη για να ζωγραφίζει στα περιθώρια. Φυσικά και ξέρει πως να έχει νοικοκυρεμένο -όπως το θέλω εγώ- το τετράδιο, αλλά επιλέγει να το κάνει όπως θέλει εκείνο.
      Η ουσία όμως είναι τι γράφει το κάθε παιδί και όχι πως μου φαίνεται εμένα. Η ίδια αρχή ισχύει και για το διάλειμμα, την ώρα του παιχνιδιού, την ώρα της παρέας. Σημασία έχει πως παίζει, πως φέρεται το ένα στο άλλο, πως μιλά και όχι τι παίζει. Έχω μαθήτες που τρέχουν, που σε ένα λεπτό έχουν κάνει δύο φορές το γύρο της αυλής, που μου έχουν έρθει χτυπημένοι γιατί τσούγκρισαν μεταξύ τους ή με κανένα δέντρο. Φυσικά και δεν τρέχουν όλοι. Σοβαρό τραυματισμό δεν είχαμε, διότι τρέχουν και παίζουν "ελεγχόμενα" (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη χωρίς να προκαλέσω αντιδράσεις). Τα βλέπω έχουν έλεγχο του εαυτού τους, ξέρουν που βρίσκονται, τρέχουν και κοιτούν μπροστά τους, δεν έχουν ποδοπατήσει κάνενα μικρούλι, διότι το παιχνίδι τους έχει κανόνες και όποιος δεν τους σέβεται, μένει εκτός παιχνιδιού.
      Τα μικρότερα παιδάκια του σχολείου δεν το έχουν ακόμα κατακτήσει αυτό και είναι φυσικό. Προέρχονται από μια πολύ μικρότερη αυλή,  που είχε και παιδική χαρά για να παίζουν. Στο διάλειμμά τους ήταν 50 παιδάκια μόνα τους και όχι μαζί με άλλα 250. Τρέχουν και τρέχουν πολύ, όπως είναι φυσικό σε μια τόσο μεγάλη αυλή όπως η δική μας, μόνο που δεν μπορούν ακόμα να αξιολογήσουν τους κινδύνους. Γιατί να μην τρέχουν ανάμεσα στους θάμνους, γιατί να μην τρέχουν πάνω στα παγκάκια, στην ξύλινη πέργκολα, πάνω στις κερκίδες, γιατί να μην περνάνε από τη μέση του γηπέδου όταν παίζουν οι μεγάλοι. Με τον καιρό θα μάθουν και οι μικρότεροι.
     

18 Νοεμβρίου 2014

Η πολιτεία της λίμνης



Η πολιτεια της λιμνης from Evaggelia Sariggoli

Ένα κείμενο για την καλλιέργεια της οικολογικής συνείδησης και της αγάπης προς το περιβάλλον.